Herb Evertonu to jeden z najlepszych, na pewno dla kibiców The Toffees, i najbardziej rozpoznawalnych herbów klubowych w Anglii. Znajdują się na nim: wieża, dwa wieńce laurowe będące symbolem zwycięstwa, cyfry oznaczające oczywiście datę założenia klubu oraz motto.

Herb powstał pod koniec sezonu 1937/38 z inicjatywy sekretarza Evertonu Theo Kelly'ego, który chciał stworzyć krawaty dla wszystkich członków klubu. Podstawowym kolorem miał być oczywiście niebieski, natomiast Kelly miał sporządzić projekt herbu umieszczonego na krawatach.

Po raz pierwszy krawaty były noszone 27 sierpnia 1938 roku podczas wygranego 2-0 meczu z Blackpool, 4 dni później pojawiły się na Goodison Park przy wygranym 3-0 spotkaniu z Coventry City. Zostały one uznane jako szczęśliwe dla zespołu, który rozpoczął sezon od 6 kolejnych zwycięstw i na koniec został po raz piąty mistrzem kraju.

Herb klubu nie był jednak noszony na koszulkach, gdzie do 1980 roku znajdowały się haftowane litery EFC. Właśnie w latach 80-tych prócz liter dodano wieżę oraz wieńce laurowe, a następnie wprowadzono herb wyglądem bardzo zbliżony do obecnego.

Występująca w herbie wieża znajduje się przy Netherfield Road w dzielnicy Everton. Jest ona nazywana the Beacon, the Tower, Prince Rupert's Tower, the Roundhouse, Stewbum's Palace czy the Stone Jug. Została zbudowana w 1787 roku i pierwotnie była używana jako cela dla przestępców, którzy spędzali w niej noc zanim zostali oddani w ręce prawa.

Później była używana przez pracowników rady miasta do składania swoich narzędzi i zaczęła powoli niszczeć. W maju 1997 roku ówczesny prezes Evertonu, Peter Johnson przeznaczył 15 tysięcy funtów na renowację jednego z większych symboli klubu.

Na herbie znajduje się też łaciński napis 'Nil Satis Nisi Optimum', tłumaczony jako 'Nothing will be satisfactory except that which is optimum', 'Only the best will do' lub 'Nothing but the best is good enough'. Tak więc nic, co nie najlepsze, nie jest wystarczająco dobre.